bırakmak

Mermer masaya bir yirmi beşlik bıraktı.

Gezmeyi haftaya bıraktık.

Acaba eldivenlerimi nerede bıraktım?

Tencereyi öylece kirli bir biçimde bıraktım.

Paranın bir kısmını bırakırsan rahat edersin.

Cemal Paşa'da anlamadığı işi ehline bırakmak meziyeti vardı.

Bırak, burasını benim defterimden okuyayım.

Saçlarını omzuna bırakmış.

Hayata gözlerini kaparken ardında yedi yaşında bir oğul, on iki yaşında bir kız bırakıyordu.

O da basket oynardı ama artık bıraktı.

Aliye, az önce haftalığını almıştı ve patronlarına işi bırakacağını, bırakmak zorunda olduğunu nasıl söyleyeceğini bir türlü bilemiyordu.

Bıraksam acaba beyaz bir çift güvercin gibi uçarlar mı?

Bıraktıkları zevcelerini yine canları isterse tekrar alabilirler.

Mahalle arasındaki küçük dükkânını bırakarak karısını, şehrin başka bir tarafında bir eve yerleştirdi.

Öğretmen üç tembel çocuğu bıraktı.

Başkalarına on ikiye veriyoruz ama sana onar kuruştan bırakayım.

Eşyamı size bırakacağım.

Telgrafhanede bir zabit bırakarak işinin başına gitmesini rica ettim.

Bizim komşu bütün malını Kızılay'a bırakmış.

Islanan zemin kaplaması zamanla kendini bıraktı.

İz bırakmak. Leke bırakmak.

Postacı bir şey bıraktı sana.

Kutuyu biraz öne ittirdi ve Simay'ın tutması için pay bıraktı.

Savaş, sen eğlenmene bak, ben Buğra'yı eve bırakırım kardeşim.

Bu alışveriş bize fazla bir şey bırakmadı.

Komiser tutukluyu bıraktı.

Neden Boğaz’ı koruyacağız da bir vakitler seyran yeri olan Kasımpaşa’yı bırakacağız.

Durum böyledir diye her işini bırakıp düşmanlar ne ederlerse etsinler biz durup bakalım mı?

Aman beyim bana kıyma, benim de çoluk çocuğum var, mahvolurum ben, biz dost ve arkadaşız kölen olayım bırak şu adamı, diyordu.

Kabanımı evde bıraktım.

Okumamı bırakarak dışarı çıkmamı istiyordu.

Duruşmayı açıyorum demesiyle delikanlının yüzündeki güven dolu ifade yerini endişe ve korkuya bıraktı.

On yıl süren savaş büyük bir yıkım bırakarak bazılarına zenginleşmek için yeni fırsatlar yarattı.

Kadını hamile bıraktı.

İki oğlumu Çanakkale’de bıraktım.