yetmek

Gökçimen’in insanlarına, hayvanlarına yeter iyi kötü.

İlkin uzak ve belirsiz fısıltılar biçiminde kulağına gelen sesler, onu uykusundan uyandırmaya yetmişti, çok uzaktan belli belirsiz nal sesleri duyuyordu.

Bu zulüm artık yeter!

Kendiyle dolu, kendine yeten, olgun ve aydın bir insanın değil bir günü, bazen bir saati bile yüz binlerce lira değerinde olabilir.

At dört, kız on beşe yettiği zaman / Severim kır atı bir de güzeli