çıkmak

Ortalık ağarırken bir arkadaşımla yorgun adımlarla konaktan çıktık.

Bu mülakatımızdan esaslı bir netice çıkmadı.

Çiçeği burnunda subay çıkar çıkmaz, ben size bir emir eri bulurum.

Yeni evimizden çıkıp eski evimize taşındık.

Hastaneden çıkıp yollarda yürüyen kadın, annemin ölümüne ağlayan ben miydim...

Bu dairede işler kolay çıkmaz.

Bundan kendime manto yaparım, oğlana da bir palto çıkar... dedi.

Dörtten iki çıkarsa iki kalır.

Uygunsuz dediğim vakalardan biri bir salon oyunu yüzünden çıkmıştır.

Parkın merdivenini inerken, çıplak ayağına giydiği eski mest lastiğinin teki, fırladı, ayağından çıktı.

Osman Seden beni komedi filminde deneyip büyük bir başarı kazanınca bundan hepimiz kârlı çıktık.

Çok sonra öğrenecek bunu. Çok sonra, çocukluktan çıkıp kocaman adam olduktan sonra.

Uzun, dik merdivenli bir yokuşu çıktık.

Sularda bakteri çıktı.

Hazırladığı raporları yırtmış ve Ali Rıza Paşa’nın makamına çıkarak duyduklarını şifahen nakletmişti.

Kendine on altı bin lira piyango çıkmış bir kimsenin birkaç yüz kuruşu ödeyememesi dosta düşmana garip görünecekti.

Bu ev dört milyara çıktı.

Arsız ve aptal mahalle çocuğu rolüne çıkmıştı.

Karşı kaldırıma geçtiler, sağa sola saptılar, demir yoluna çıktılar.

1919 senesi Mayıs'ının on dokuzuncu günü Samsun'a çıktım.

Başından beri gazetelerde enstitü hakkında havadisler çıkıyordu.

Bayramın son günü her iki kadının da işleri çıkmıştı.

Sen onun karşısına çapkın bir adam gibi çıktın.

Lağımdan pis kokular çıkıyor.

Güreşte ona çıkacak kimse yok.

Uçmadan önce yaldızlı tozdan pulları elime çıktı.

Göl kıyısındaki evlerinin üzerine yeni bir kat çıkmışlar, verandanın önüne üzüm asması sardırmışlar...

Bu kahveden sıkıldın, ötekine çıkarsın, anladın mı?

Eyvah, bu da ötekiler gibi soysuz çıktı.

Bir ilçe belediye başkanı hepsinden açıkgöz çıktı.

Oğlan akıllı çıktı, kimleri bulacağını, kimlerle çalışacağını bildi.

Fukaranın hem sağ bileği çıkmış hem davulu patlamıştı.

Yüzünün derisi buruşmuş, elmacık kemikleri çıkmıştı.

Birdenbire öyle soğuk çıktı ki pirinç tanelerini tutamaz oldum, parmaklarım şakır şakır titriyor!

Mayısın ortası olmadan ekinler çıktı.

Dört gün, dört gece yanına kimse varmayacak diye emir çıktı.

Kış çıktı, bahar geldi, uzun tatil ayları geldi, Cevdet Bey’in yeri dolmadı.

Önce badem ağacı çiçek açtı, sonra çağlalar ağaçları süsledi. Ardından erikler çıktı.

Fiyatlar çıktı.

Gerçekten adamın kolundaki leke çıktı. Çıktı ama, üzerindeki kumaş da eriyip gitti...

İlk girdiğim zaman belki caddeden geçer, görürüm falan derken lafa dalmışım, hatırımdan çıktı.

Güneş seni ısıtmak için çıkıyordu.

Hava açılmış, ay çıkmıştı.

Yeni çıkmış Fransızca bir iki kitap bulunurdu.

Çok geçmeden haber çıkacağını kadınlık insiyakıyla derhâl sezmişti.

İnsanın her gördüğü rüya çıkmaz ya!

Arabanın direksiyonu çıkmak.

Artık yaşanılır olmaktan çıktı İstanbul. Yaşanılır gibi değil. Daha doğrusu, İstanbul, İstanbul olmaktan çıktı.

Sevim, senden başka bir kızla çıkmadım.

Aklı başında ama sabaha çıkamayacağına kalıbımı basarım.

Geçen hafta düğünümüz oldu. Çok paradan çıktım.

Çık bakalım paraları. Şıkır, şıkır... Bir, iki, üç... On, yirmi, otuz...