takır takır

Takır takır bir ekmek.

Etrafından, üstü başı perişan, takır takır, takunyalı adamlar geçiyordu.

Ölü çiçeklerin sapları bile büzüşmüş, aralarına dolgu olsun diye yerleştirilen zakkum dalları da takır takır kurumuş; dokununca ufalanıyordu.

Kıkırdardı Hamdi bu sefer, yani dedesinin alnına nişan alıp acımasız bir gangster gibi takır takır boşaltırdı da tabancasını, dedenin suratında kırışıklık hâlinde biriken yıllar tuzla buz olurdu.